میزانی برای سنجش

دغدغه‌ی ذهنی شما چیست؟

بنظرم دغدغه‌های هر شخص حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، گاهی برای این‌که ببینم در عمق جانم رشد کرده‌ام یا نه، سفره‌ی دغدغه‌هایم را باز می‌کنم و شروع به تماشایش می‌کنم، بعضی دغدغه‌ها به صرف انسان بودنم با من است و برخی از آن‌ها میوه‌ی سطحی بودنم هستند و بارها مزه‌ی گس آن‌ها را چشیده‌ام و متوجه نشده‌ام که حال جانم از این میوه‌ی نارس است که بد است، اما بعضی از این  دغدغه‌ها با همه‌ی رنج‌هایی که دارند چقدر شیرین و دوست داشتنی‌اند و باعث می‌شوند رگه‌های انسانیت را در وجودم پیدا کنم و از بودنشان لذت ببرم.

در دنیای دغدغه‌ها می‌توان رد پای کمبودها، امیدها و آرزوها، ترس‌ها، وسعت روح انسانی و رنگ دنیای هر کس را پیدا کرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *