زندگی با طعم کودکی

تا حالا به نحوه‌ی باز کردن کاغذ کادو توسط بقیه یا خودتون دقت کردید؟

شما رو که نمیدونم ولی من از اونهایی هستم که با دقت تمام یکی یکی چسب‌ها رو به آرامی جدا میکنم که خدایی نکرده آسیبی به کاغذ کادو نخوره و بعد به آرومی کادمو در میارم و در این میان چیزی که همیشه توجهم رو جلب میکنه، انجام همین فرایند توسط بچه هاست، خیلی راحت کاغذ کادو رو با سرعت هر چه بیشتر پاره میکنن تا به اصل موضوع برسن، اون لحظه اصلا دلم ریش میشه.

من که هیچ وقت شهامت اینطوری باز کردن کادو رو نداشتم و به احتمال زیاد در کودکی داشتم، شاید همین فرق بچه ها و بزرگسالان تو زندگی کردن هم مشخص باشه، بچه ها زندگی رو زندگی میکنن و بزرگسالان با احتیاط و ترس میگذرونن. نمیدونم از چندسالگی و از کی اینهمه محتاط میشیم ، زندگی رو درست مزه نمیکنیم، از نعمت‌های کوچکش لذت نمیبریم و زندگی در لحظه رو از یاد می‌بریم.

ایندفعه که کادو بگیرم، میخوام درست مثل بچه ها کاغذش رو پاره و مچاله بکنم و از این کار دردم نگیره : )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *